فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥٥٤ - ٦ اسماعيل بن محمد بن اسماعيل بن هلال مخزومى
٤. محمد بن عبدالله بن مملّك اصفهانىاصل او از جرجان بود ولى در اصفهان اقامت داشت. مرد بزرگى در ميان اصحاب ما بود، در برهه اى از زندگى معتزلى بود بعد به وسيله دانشمند شيعى عبدالرحمن بن احمد جبرويه به مذهب شيعه درآمد. او كتابهايى در كلام، مانند «الجامع فى سائر ابواب الكلام»; «المسائل والجوابات فى الإمامة»; «مواليد الأئمة» ومناظرات با ابوعلى جبائى دارد.[١]
٥. ثبيت بن محمدوى مكنى به ابومحمد عسكرى، همكار ابوعيسى ورّاق (محمد بن هارون)، متكلمى حاذق از اصحاب امام هادى و حضرت عسكرى(عليهما السلام)است. او اطلاع گسترده اى در حديث و فقه دارد و از كتابهاى كلامى
او مى توان «نقض العثمانيه» و«دلائل الأئمّة» نام برد و از آنجا كه
ابوعيسى وراق در سال ٢٤٧هـ درگذشته است، طبعاً وى از متكلمان قرن سوم است.
٦. اسماعيل بن محمد بن اسماعيل بن هلال مخزومىوى مكنى به ابومحمد و از علماى اماميه بود و برخى از اصحاب ما مانند ايوب بن نوح و حسن بن معاويه و محمد بن حسين و على بن حسن بن فضالاز او نقل روايت كرده اند. او كتابى در توحيد وكتاب ديگرى در معرفت و كتاب سومى در امامت دارد. از آنجا كه حسن بن على بن فضال، شاگرد وى از اصحاب
[١] رجال نجاشى، شماره١٠٣٤.